اجازه حضور دائمی ایران در سوریه را نمی دهیم

ساعاتی پس از آنکه مسکو اعلام کرد حضور ایران در سوریه مشروع است نخست وزیر رژیم صهیونیستی طی اظهاراتی مدعی شده که اگر لازم باشد این رژیم به تنهایی علیه ایران اقدام می کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس ، ساعاتی پس از آنکه مسکو اعلام کرد حضور ایران در سوریه مشروع است نخست وزیر رژیم صهیونیستی طی اظهاراتی مدعی شده که اگر لازم باشد رژیم صهیونیستی به تنهایی علیه ایران اقدام می کند.
«بنیامن نتانیاهو» طی سخنانی در مجمع عمومی فدراسیون یهودیان آمریکای شمالی مدعی شده است: ایران قصد تقویت مواضع نظامی خود در سوریه را دارد، آنها می خواهند حضور نظامی هوایی، زمینی و دریایی دائمی در سوریه داشته باشند و هدف آشکار آنها استفاده از سوریه به عنوان پایگاهی برای نابود کردن اسرائیل است، ما قصد نداریم این را بپذیریم.
نخست وزیر رژیم صهیونیستی از طریق ویدئو کنفرانس خطاب به حاضران در این نشست که در لس آنجلس برگزار شده است می گوید: من به طور آشکار اعلام کرده ام که اسرائیل برای متوقف کردن این روند تلاش می کند.
نتانیاهو در ادامه مدعی شده است: ما باید با یکدیگر تلاش کنیم تا از تجاوزهای ایران و دستیابی این کشور به سلاح هسته ای جلوگیری کنیم، اگر با هم باشیم به این هدف دست پیدا خواهیم کرد اما اگر ما مجبور شویم به تنهایی در برابر ایران می ایستیم، ایران به سلاح هسته ای دست پیدا نمی کند و نمی تواند از سوریه به عنوان پایگاهی برای نابودی اسرائیل استفاده کند.
نخست وزیر رژیم صهیونیستی در ادامه ضمن ابراز نارضایتی این رژیم از توافق هسته ای گفته است: ما باید اطمینان حاصل کنیم که ایران به سلاح هسته ای دست پیدا نمی کند.

میزان
انتهای پیام/م

Let’s block ads! (Why?)

این قوانین دیگر در دنیای مد آقایان جایی ندارند

قانون های بسیاری در مورد لباس پوشیدن وجود دارند که ما بدون توجه به سلیقه شخصی خود آنها را سالیان سال است که دنبال می کنیم، اما بد نیست بدانیم که در جهان مدرن امروزی برخی از آنها منسوخ شده اند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس ، قانون های بسیاری در مورد لباس پوشیدن وجود دارند که ما بدون توجه به سلیقه شخصی خود آنها را سالیان سال است که دنبال می کنیم، اما بد نیست بدانیم که در جهان مدرن امروزی برخی از آنها منسوخ شده اند. در این مطلب چند قانون لباس پوشیدن مردانه را که دیگر در دنیای مد و فشن جایی ندارند، به شما معرفی می کنیم.

کت و شلوار سفید را باید در روزهای خاص به تن کرد

این قانون که کت و شلوار سفید را تنها باید در روزهای خیلی خاص مانند روز عروسی به تن کرد، منسوخ شده است. این عقیده در دوران کلاسیک و قرن ۱۹ میلادی شکل گرفت اما دنیای مدرن نظری متفاوت دارد. بنابراین آقایان می توانند در هر زمان و هر مکان، کت و شلوار سفید به تن کنند و در جمع بدرخشند.

کمربند را با کفش هایتان ست کنید

در مراسم رسمی و کاری، بهتر است که کمربند و شلوار را با هم ست کنید اما به طور کل و در دیگر موقعیت ها، احتیاجی به این کار نیست. بنابراین شما می توانید دو رنگ متفاوت از چرم را برای کفش و کمربندتان به کار گیرید. در واقع دقت بیش از حد برای ست کردن بخش های مختلف پوشش، ممکن است وسواس گونه به نظر برسد. از طرف دیگر در دنیای امروزی مردم به ست بودن رنگ لباس های شما اهمیت چندانی نمی دهند. آنچه اهمیت دارد، خوب لباس پوشیدن است نه رنگ اکسسوری هایتان، پس راحت باشید.

با کفش، جوراب بپوشید

آیا تا به حال به پوشیدن کفش بدون جوراب فکر کرده اید؟! درست است که در فصل هایی چون پاییز و زمستان برای گرم تر بودن پاها جوراب به پا می کنیم اما در فصل های گرم سال، پوشیدن جوراب ضروری نیست. همان طور که در مجلات مد آقایان دیده ایم، کفش را بدون جوراب هم می شود پوشید و همچنان خوش تیپ بود. بنابراین اگر مدل کفش تان به گونه ای است که دوست ندارید جوراب هایتان دیده شوند یا این که می خواهید پاهایتان آزاد باشند، قید جوراب را بدون هیچ نگرانی بزنید.

همیشه با شلوارتان کمربند ببندید

معمولا اکثر شلوارها جایی برای بستن کمربند دارند اما این بدان معنی نیست که شما حتما باید کمربند ببندید. لباس آقایان فراتر از هر اصولی باید مناسب موقعیت باشد؛ درست برعکس لباس خانم ها که زیبایی دلیل کافی برای انتخاب شان است. با این تعریف، بخش های جانبی لباس برای خانم ها ممکن است فقط جنبه زیبایی داشته باشد اما در لباس آقایان کاربردشان است که همه چیز را تعیین می کند، به عنوان مثال جیب یا حتی اِپُل سرشانه که قبلا رایج بوده، امروزه از مد افتاده است. حال بستن کمربند به شلوارهای دارای پل را هم به این لیست اضافه می کنیم. تنها در صورت علاقه یا زمانی که شلوار برایتان کمی گشاد است، کمربند ببندید در غیر این صورت الزامی به استفاده از آن نیست.

جوراب باید با کفش هایتان ست باشد

این قانون خیلی وقت است که منسوخ شده اما شاید هنوز آقایانی باشند که آن را رعایت می کنند. در قدیم آقایان کفش مشکی را با جوراب مشکی، کفش خاکستری را با جوراب خاکستری و کفش قهوه ای را با جوراب قهوه ای ست می کردند و اعتقادشان بر این بود که این شیوه لباس پوشیدن قد آنها را بلندتر نشان می دهد، اما این قانون همیشه جواب نمی دهد. بنابراین اگر اهل چارچوب های بسته و خسته کننده ی مد نیستید، این قانون را رها کنید.

شلوارهای پلیسه دار نپوشید

حتما پدرتان را با شلواری پلیسه دار به یاد دارید. شلوراهای پلیسه دار مدت ها قبل مد بود اما دوباره از مد افتاد. امروز دوباره می بینیم که پوشیدن این شلوارها باب شده است. اگر شما هم می خواهید این مدل را به تن کنید، پیشنهاد می کنیم که شلوارهای تک پلیسه را انتخاب کنید و قبل از خرید مطمئن باشید کاملا اندازه تن تان است. به این ترتیب خیال تان راحت می شود که این شلوار را با شلوار قدیمی پدرتان اشتباه نمی گیرند.

رنگ مشکی را با سورمه ای و قهوه ای نپوشید

سالها قبل به آقایان گفته بودند که رنگ مشکی را در کنار رنگ هایی چون سورمه ای و قهوه ای به تن نکنید چون باعث می شود که ظاهرتان خیلی قدیمی به نظر برسد، اما خیلی وقت است که کسی به آن قانون اهمیتی نمی دهد. بنابراین شما نیز با خیال راحت هر رنگی که فکر می کنید به ظاهر شما می آید را به تن کنید.

برترین ها
انتهای پیام/م

Let’s block ads! (Why?)

تبارشناسی مصیبتی به نام «کانال تلگرام»

چند شب پیش با تعدادی از دوستان دور هم بودیم. بعد از اندکی حال و احوال کردن های همیشگی و صحبت از «کار» و «شرکت» و «پروژه های خوابیده» و «حقوق های آب رفته و معوق»، سر همه افراد به گوشی های همراهشان گرم شد؛ تلگرام و اینستاگرام و امثالشان!

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس ، چند شب پیش با تعدادی از دوستان دور هم بودیم. بعد از اندکی حال و احوال کردن های همیشگی و صحبت از «کار» و «شرکت» و «پروژه های خوابیده» و «حقوق های آب رفته و معوق»، سر همه افراد به گوشی های همراهشان گرم شد؛ تلگرام و اینستاگرام و امثالشان!

فردای آن روز که تنها شده بودم، یادم آمد که با یکی از همان افراد، ۱۱، ۱۲ سال پیش، وقتی بی کار می شدیم، ورق به ورق «سیاه مشق» هوشنگ ابتهاج و خط به خط «طلا در مس» رضا براهنی را می خواندیم. تجربه هایی مشابه هم با باقی افراد آن جمع داشتم. به خوبی یادم می آمد که چقدر قدر هر لحظه «با هم بودن» و هر جرعه «با هم فهمیدن» را می دانستیم. یادم می آمد وقتی در ۱۷ سالگی با یکی از دوست هایم برای اولین بار «مانیفست شعر حجم» را خواندیم، هیچ چیز از آن نفهمیدیم و چقدر این «با هم نفهمیدن» بعدها به کارمان آمد.
کتاب های عزیزمان، «یاران بی زبانمان» جای خود را به «دشمنانی زبان دراز» داده بودند. چند روزی با همان دوستان در این مورد صحبت کردم و سعی کردم تجربیات شخصی مشترکان را به شکل یک یادداشت درآورم. شاید دیگرانی هم تجربه هایی مشابه یا نزدیک به ما را از سر گذرانده باشند.
گفت و گوهایمان بیشتر پیرامون تلگرام و کانال های تلگرامی متمرکز شد و وقتی که از عزیزان و نزدیکان و خودمان می گیریم تا در تلگرام سپری کنیم. در مقدمه می خواهم شکل کلی زندگی های ما چند دوست را با شما در میان بگذارم، سپس اوج تلخ این داستان را برایتان تعریف کرده، و در نهایت خودم را با صدای بلند نصیحت خواهم کرد.

مقدمه زاهدانه
یک سال متشکل از ۳۶۵ شبانه روز بوده و هر شبانه روز ۲۴ ساعت دارد. این روز و ساعت شماری بسیار مهم است. مهم است، چون مثلا زمانی که می خواهیم حقوق خود را دریافت کنیم، براساس ساعات کاری دستمزد می گیریم، و نه میزان «غم»، «شادی» یا «دل تنگی» ضمن آن ساعت ها. من هم می خواهم با همین «ساعت ها» داستان را آغاز کنم.
یک انسان به طور کلی در یک شبانه روز چه می کند؟ ساعاتی می خوابد، ساعاتی به تحصیل می پردازد و ساعاتی دیگر را به طرق مختلف پر می کند. اگر از اختلافات کمّی و کیفی زمان خواب انسان های متفاوت چشم پوشی کنیم، می ماند اوقات کار یا تحصیل.
کار را در نظر بگیرید. تمام توانایی لازم برای انجام یک کار روزانه چیست؟ آیا این کار آن قدر متنوع و پیچیده است که طیف گسترده ای از استعدادها و مهارت ها را طلب و ارضا کند؟ این طور نیست. من در مقایسه با پدر و پدربزرگم کاری به مراتب ساده تر انجام می دهم و دیگر نیاز ندارم «همه فن حریف» و «همه چیزدان» باشم. کارم عموما با فشار چند دکمه یا کلیک انجام می شود و می توانم ادعا کنم کارم به نسبت کار پدرم «حوصله سربر» شده است.
جدای از خودِ کار، برخورد روزمره با همکارها هم خیلی تکراری اس. افرادی را هم می شناسم که در این وضعیت فجیع اقتصادی و بی عدالتی بی سابقه به قول قدیمی ها «هرچه بیشتر می دوند کمتر می رسند» و به قول خودشان «این روزها کار پول نمیاره، پول پول میاره» و خلاصه بار بی حوصلگی و بی عدالتی را باید هم زمان به دوش بکشند.
یاد دوران دبیرستان و دانشگاه با همین دوست ها افتادم. چرا درس خواندیم؟ خودمان فکر می کردیم برای «رشد» و «پیشرفت» در اجتماع و کسب درآمد در آینده. حالا که شرایط اجتماعی طوری است که بسیاری از روابط لازم زندگی در سنین نوجوانی به لحاظ سنتی سرکوب و رد شده، و از طرف دیگر همان بی عدالتی اجتماعی باعث می شود امید به پیشرفت هم از بین برود، یک محصل چه حسی از تحصیل خود باید داشته باشد؟ جز سرگردانی؟ اگر سرگردان و حتی ناامید است و کماکان به تحصیل ادامه می دهد، حسی جز «پوچی» به دست می آورد؟ پاسخ من به این پرسش «خیر» است.
پس تا این جای کار حاصل ساعات تحصیل و کار برای من و دوستانم- و شاید بسیاری آدم های دیگر از نسل های دیگر- شکلی از «بی حوصلگی»، «یاس» و سطحی از «پوچی» بود. می خواهم از همین دریچه به مرحله سوم شبانه روز وارد شوم که همان «اوقات فراغت» است. اوقات فراغت خرج چه کارهایی شوند؟ مثال های من این ها هستند: بیرون رفتن با خانواده و دوستان، ورزش کردن، استفاده از رسانه های مختلف از قبیل تلویزیون و رسانه های اینترنتی، مطالعه و… دو فاکتور بسیار مهم وجود دارد که تاثیری پررنگ بر این انتخاب ها می گذارند؛ «پول» و «حس و حال».
اگر کسی کمبودی در هر کدام از این دو فاکتور داشته با شد، در گزینه هایی مثل بیرون رفتن، ورزش کردن، مطالعه و… با محدودیت رو به رو می شود. این دو فاکتور بعضی اما را به سوی رسانه های «سرگرم کننده» هل می دهند، اما از طرف دیگر عامل سومی هم وجود دارد که «فعال بودن» یا همان «اراده» است.
ما برای فعال بودن، و به عبارت بهتر «رشته امور را در دست گرفتن» به استعداد و توانایی نیاز داریم. این استعداد و توانایی برای برانگیخته شدن، نیازمند بستر مناسب و انگیزه است. ما که اوقات تحصیل یا کارمان به آن شکل است، بستر و انگیزه مناسب برای پرورش دادن استعدادهایمان داریم؟ فکر نکنم. اگر افراد از «فعال» به «منفعل» و از «بااراده» به «بی اراده» میل کنند، بهترین گزینه برایشان کدام است؟
رسانه های یک طرفه و غیرمتعامل مثل تلویزیون و کانال های تگلرامی، همان هایی که تنها کافی است روی یک تخت خواب یا کاناپه، نشسته یا دراز کشیده، و فقط از چهارچوب تلویزیون یا صفحه گوشی همراه به آن ها زل بزنیم. من منطق این بخش را عجالتا «منطق تنبلی» می نامم. تنبلی ذهنی.

اوج نومیدانه
تنبلی ذهنی، سرخوردگی عملی، یاس و بی حوصلگی در ترکیب با هم می توانند محصولاتی گوناگون تولید کنند، که برجسته ترین آن ها «توهم» است. منظورم از «توهم» چیست؟ فرض کنید روی یک صندلی نشسته و نه حوصله برخاستن دارید و نه توانش را. اگر این توانایی را بپذیرید، بلافاصله باید قبول کنید که تا ابد به این صندلی دوخته شدهاید، و این تصور در لحظه ای روانتان را ویران می کند. پس ساده ترین راه این است که وضعیت خود را از اساس انکار کنید. مثلا می توانید رویاپردازی کنید که، نه تنها به یک نقطه دوخته نشده، بلکه هرگاه اراده کنید، می توانید هر کاری انجام دهید.
دو حالت ممکن است: ۱٫ آن رویای بزرگ را به عنوان یک هدف در نظر بگیریم و به مراحل کوچک تر و قابل اجرا تقسیمش کنیم، که این یعنی «تخیل» و بسیار مثبت است. و ۲٫ در آن رویا غرق شده و نتوانیم هیچ راه کاری برای رسیدن به آن صورت بندی کنیم، که این یعنی «توهم» و خطرناک ترین وضعیت ممکن است. مثلا فردی را در نظر بگیرید که شنا بلد نیست، اما با داشتن رویایی که در آن او ماهرترین شناگر جهان است، کم کم شنا یاد گرفته و به دریا می زند، و در طرف مقابل فردی را در نظر بگیرید که آن قدر در همان رویا غوطه ور می شود تا با توهم این که واقعا شناگر ماهری است، به آب زده و خود را به کشتن بدهد. توهم هرچقدر بزرگ تر باشد، قابل باورتر هم هست.
از بحث اصلی کانال های تلگرام دور نشوم. طبق همان «منطق تنبلی» تعریف کردم که اساس چرا تلگرام گزینه ای جالب برای افرادی مثل ماست، و الان برای انتخاب کانال های محبوب می خواهم از همین «منطق توهم» استفاده کنم. دو دسته از کانال ها تقریبا محبوب ترین هستند؛ خبری و تفریحی- فرهنگی.
البته قبل از وارد شدن به هرکدام از این دو حیطه باید شفاف کنم که منظور من اصلا این نیست که فقط کانال های پرطرفدار پیرو «منطق توهم» و در نتیجه «مبتذل» هستند، بلکه کانال های کم طرفدار هم همین طورند و تنها در مدیریت و زمان بندی پروژه خود ضعیف عمل کرده اند، و ابدا این طور نیست که کم طرفدار بودنشان ناشی از واقع گرا و فاخر بودن محتوایشان است. این که اساس بین کانال های مذکور تفکیک قائل نمی شوم، ناشی از این است که همه آن ها در اصل خود متکی بر «منطق تنبلی» هستند. تمام رسانه های یک طرفه از جمله تلگرام و اینستاگرام و تلویزیون و امثالشان فرزند خلف همین منطق هستند.
درمورد کانال های خبری، باید در همین اول راه بحث را به دو شاخه تقسیم کنم: «خبر می خوانیم که چه کنیم؟» و «خبر می خوانیم که چه بدانیم؟» در مورد پرسش اول برای مثلا اگر وضعیت راه و جاده ها را دنبال می کنیم، شاید می خواهیم برنامه سفرمان را تنظیم کنیم، و به طور کلی «کسب خبر» گره خورده به «عملی» است که برای صحیح انجام دادنش نیازمند کسب اطلاعاتی هستیم.
یک بار از خود می پرسم چند درصد از اخبار منتشرشده از کانال های خبری مانند همین خبر «هواشناسی» هستند؟ مثلا یک شهروند کارمند ایرانی چه برنامه ای از زندگی خود را می خواهد با خبر «فلان سانحه هوایی در آن سوی دنیا» تنظیم کند؟ واضح است که حجم عمده این اخبار- حتی اگر نگویم همه آن- را مطالعه می کنیم تا «خبری خوانده باشیم».

پرسش دوم این بود که اگر این کسب اطلاعات به عملی منجر نمی شود، آیا واقعا دانش ما را بیشتر می کند؟ این اتفاق به مقدار خیلی کم می افتد، زیرا در غیر این صورت اگر فرض کنیم مهم ترین مسائل دنیا حاصل تلاقی سیاست و اقتصاد بوده و عمده اخبار را نیز به خود مرتبط می سازند، باید مغزها و ذهن های بسیاری در این کشور، حد بالایی از دانش سیاسی- اقتصادی داشته باشند، که چنین نیست. پایین بودن دانش سیاسی- اقتصادی در واکنش های ما به نابسامانی های اجتماعی خود را نشان می دهد.
پایین بودن دانش سیاسی- اقتصادی دقیقا خود را در جایی نشان می دهد که دیگر از جامعه چیزی باقی نمانده است، مگر «توده ای بدخیم» از آسیب های گوناگون. پس این نرخ سرسام آور پی گیری خبر چه شد؟ نه دانشی را افزایش داد و نه به عملی منجر شد. البته واضح است که منظورم از دانش، پرگویی های پراکنده و جزئی و پرادعا و افاده نبوده، بلکه دقیقا نقطه مقابل آن است. خیلی بی انصافی است اگر بگویم بسیاری افراد، مانند من، هر چه بیشتر خبر می خوانند، کم خبرتر می شوند؟ اگر این طور است، نباید خیلی رُک و پوست کنده اعلام کنم که، این شکل از مطالعه اخبار چیزی نیست مگر «توهم خبردار بودن از همه چیز»؟
در سر دیگر داستان، کانال های تفریحی- فرهنگی، سه وظیفه عمده بر عهده دارند؛ خنداندن، ایجاد احساسات «عمیق»، و سفر به دور دنیا در یک ثانیه.
به این جای داستان که رسیده ایم، فکر نمی کنم دیگر نیاز باشد بگویم «شادی»، «تعمق» و «تجربه های نو» حتی در عناوین خود برای بسیاری از انسان ها «توهم محض» هستند. خیلی از افراد بنا بر آن چه در قسمت اول این متن گفته شد، اساسا «غمگین هستند»، که این موضوعی کاملا طبیعی است.

بسیاری افراد در تمامی حیطه های زندگی خود به سطحی ترین لایه رسیده اند، و حتی آن قدر حرف زدن عادی را فراموش کرده اند که زندگی شان پر شده از «استیکر» و «GIF» و…. ما که ۷ ساعت از شبانه روز را خوابیم، ۸-۹ ساعت را درگیر کار و تحصیل و جا به جایی، و باقی را پای تلگرام می گذرانیم یا تلویزیون یا اینستاگرام و…، دیگر برایمان چه فرق می کند که «بروکسل شهری زبیاتر از پراگ است، مخصوصا اگر در ماه آوریل به آن جا برویم»؟ آن «منطق توهم» در کانال های تفریحی- فرهنگی به حدی پررنگ است که شاید موجب اختلالات روانی و رفتاری شدید در مخاطب خود شود.

پایان بندی عاجزانه
شاید هر آن چه تا کنون گفته ام، غلط باشد. نمی دانم! شاید به همه واقعیت ها نپرداخته باشم، که البته ادعای چنین کاری را هم نداشته ام، چون حداقل مطمئن هستم که از ابتدا قصد نداشتم سخن گوی آدم هایی باشم که در دل فاجعه و سیه روزی دیگران به فکر کاسبی هستند. البته این کار خود را منصفانه هم می دانم. چون آن ها تریبون و تحلیل گر و آمار و نمودار به وفور در اختیارشان هست. شاید جدای از آن مهمانی دوستانه نیت اصلی نوشتن متنی به این شکل این موضوع هم باشد که چند وقت پیش آماری موثق به دستم رسید که طبق آن سرانه مطالعه ایران طی ۱۰ سال، اُفتی خیره کننده داشته است. به نظر من این اُفت ناشی از خلقیات نسل جدید نیست، بلکه انسان ۳۵ ساله ۱۰ سال پیش، امروز که ۴۵ ساله شده است، شدیدا کمتر مطالعه می کند، درست مانند خود بنده.
پس از تمامی گپ و گفت ها با همان دوستانم، داستان را با شخصی در میان گذاشتم و او در پاسخ به من گفت «دوباره با خواندن ناگهانی یک کتاب، کار را آغاز کن! کتاب در انسان مقاومت ایجاد می کند» و من هم با دلی پرامید و این که بتوانم حداقلی از مقاومت را در برابر این وسعت و عمق «توهم زایی» و «ابتذال» ایجاد کنم، خواندن یک کتاب را که به تازگی به دستم رسیده، آغاز کرده ام. عنوان کتاب «عامه پسند» و نویسنده اش چارلز بوکفسکی است و چند وقت پیش به مناسبت روز خبرنگار آن را از همان شخصی که به کتاب خواندن نصیحتم کرد، هدیه گرفتم. البته اگر این کتاب را «عامه پسند» می نامیم، باید به آن کانال ها و شبکه ها و برنامه ها بگوییم «مبتذل».
هفته نامه چلچراغ
انتهای پیام/م

Let’s block ads! (Why?)

عکس و مکث

      هیچ دیدگاهی برای عکس و مکث ثبت نشده

یک شرکت انگلیسی عروسک های دارای معلولیت برای روحیه دادن به بچه های معلول تولید می کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس ، یک شرکت انگلیسی عروسک های دارای معلولیت برای روحیه دادن به بچه های معلول تولید می کند.

سلامتیسم
انتهای پیام/م

Let’s block ads! (Why?)

امدادرسانی هلال احمر گیلان به مناطق زلزله زده کرمانشاه / ۵۰۰ چادر و ۱۵۰۰تخته پتو به این مناطق ارسال شد

مدیرعامل جمعیت هلال احمر گیلان درخصوص میزان آمادگی استان گیلان در امدادرسانی به مناطق زلزله زده کرمانشاه گفت: ۵۰۰ چادر و ۱۵۰۰تخته پتو بارگیری و به مناطق زلزله زده ارسال شد و در کنار آن یک تیم درمان متشکل اضطرار از کادر پزشکی و درمانی فراخوان داده شدند.

به گزارش پرنیان گیل ، مهدی ولی پور در گفتگو با برنامه زنده خانه مهر از شبکه باران با اشاره به تمهیداتی که هلال احمر گیلان درخصوص زلزله کرمانشاه اظهار کرد: به محض اطلاع از حادثه شب گذشته کلیه نیروها در آماده باش کامل بودند و ۸تیم تخصصی امداد و نجات با تجهیزات کامل آماده شد که به محض اعلام سازمان امدادو نجات اعلام کند این اعزام صورت می گیرد.
وی با اشاره به ارسال نوع تجهیزات گفت: ۵۰۰ چادر و ۱۵۰۰تخته پتو بارگیری و به مناطق زلزله زده ارسال شد و در کنار آن یک تیم درمان متشکل اضطرار از کادر پزشکی و درمانی فراخوان داده شدند.
مدیرعامل جمعیت هلال احمر گیلان درخصوص میزان آمادگی استان گیلان در چنین شرایطی عنوان کرد: جلسات مستمری از سوی هلال احمر و سایر دستگاه های مدیریت بحران استان برای هماهنگی انجام و آسیب شناسی صورت می شود و برای پاسخ به حوادث احتمالی در استان حدود ۷۰الی ۸۰درصد آمادگی البته از منظر جمعیت هلال احمر وجود دارد.
ولی پور با اشاره به اینکه اگر گستردگی حادثه احتمالی در گیلان زیاد باشد نیز گفت: بر این اساس همچون کرمانشاه کنترل این نوع حوادث از حیطه توان استان خارج می شود و از استان ها دیگر برای کمک و امدادرسانی حضور خواهند یافت و نگرانی در این موارد و اضطرارهای لازم و پاسخگویی از سوی جمعیت هلال احمر صورت می گیرد.
وی به نقش خانواده ها و مدیریت بحران اشاره کرد و در این خصوص تصریح کرد: ما در استانی قرار داریم که در رتبه پنجم به لحاظ حادثه خیز بودن در کشور است و از سوی دیگر از استان های گردشگری است و این گردشگرپذیر بودن بطور بالقوع خطرپذیری را هم بالا می برد و مهمتر اینکه مناسفانه درصد آشنایی مردم در مواجه با این حوادث زیر ۱۰درصد است.
مدیرعامل جمعیت هلال احمر گیلان با بیان اینکه تقاضا داریم مردم گیلان بیشتر به نکات ایمنی توجه کنند اظهار کرد: امسال و در یکسال گذشته همکاران ما در هلال احمر برای آشنایی بیشتر خانوارها در روبرویی با این گونه مشکلات بصورت خانه به خانه مراجعه می کنند که در هنگام وقوع حادثه بتوانند مشکلات را مدیریت کنند تا صدمه کمتری را متحمل شوند.

انتهای پیام/

Let’s block ads! (Why?)

ایده ساخت گلدان با مداد رنگی + فیلم

رکنا: گلدان ها اصولا از شیشه، سفال یا پلاستیک ساخته می شوند اما هنرمندی به نام نیک تصمیم می گیرد برای ایجاد تنوع از مداد رنگی برای ساخت این وسیله استفاده کند.

دانلود ویدیو
او در این رابطه بیان داشته که می خواسته تنوع و تفاوتی در ساخت گلدان ایجاد کند به طوری که نمونه آن هرگز در گذشته وجود نداشته باشد. به همین خاطر از مداد رنگی استفاده کرده است. همان طور که در ویدئوی زیر مشاهده خواهید کرد، نیک مدادها را به طور منظم در کنار یکدیگر چیده و فاصله میان آن ها را با رزین پر می کند. پس از تکمیل کار، با تراشیدن قالب به دست آمده، با تراشکاری، طراحی های زیبا روی آن ها ایجاد می نماید. برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید.

Let’s block ads! (Why?)

استخر ی که در یک چشم به هم زدن ناپدید می شود+فیلم

رکنا: همیشه داشتن استخر در خانه و محل زندگی یک فرصت عالی برای کاستن از میزان خستگی هاست ولی با این حال فضایی که یک استخر اشغال می کند یکی دیگر از مشکلاتی است که اغلب به عنوان یک چالش به آن فکر می کنند.ویدئو زیر را ببینید و به راه حلی که ارائه شده فکر کنید .

دانلود ویدیو
تصور کنید که سطحی صاف و زیبا در اختیار دارید که در روزی آفتابی حسابی خودنمایی می کند، اما می توانید با زدن یک دکمه و در یک چشم به هم زدن آن را به یک استخر تفریحیِ دوست داشتنی تبدیل کنید. در اختیار داشتن چنین دکوری می تواند بسیار کاربردی و خوشحال کننده باشد. پوشش در نظر گرفته شده باعث می شود تا خطر افتادن کودکان و حیوانات خنگی به درون آب کاهش یابد. ویدیوی زیر، جزئیات این استخر را به تصویر می کشد برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید.

Let’s block ads! (Why?)

یادواره طلبه شهیده کربلائی زهرا دقیقی به همراه نمایش بازخوانی خطبه حضرت زینب (س) در فومن برگزار شد + تصویری

ششمین سالگرد شهاده اولین شهدای صالحین بسیج کشور طلبه شهیده کربلایی زهرا دقیقی به همراه نمایش خطبه خوانی حضرت زینب (سلام الله علیها) در مصلی نمازجمه شهرستان فومن با حضور آحاد مردم و خواهران بسیجی و مسئولین سپاه و ادارات مختلف و همچنین خانواده محترم طلبه شهیده برگزار گردید.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  طنین یاس گیلان ،  ششمین سالگرد شهاده اولین شهدای صالحین بسیج کشور طلبه شهیده کربلایی زهرا دقیقی به همراه نمایش خطبه خوانی حضرت زینب (سلام الله علیها) در مصلی نمازجمه شهرستان فومن با حضور آحاد مردم و خواهران بسیجی و مسئولین سپاه و ادارات مختلف و همچنین خانواده محترم طلبه شهیده برگزار شد.
در این مراسم حجت الاسلام و المسلمین حاج آقا نوروزیان امام جمعه موقت و مسئول تربیت آموزش سپاه ناحیه فومن سخنانی در رابطه با مصیبت های وارده بر حضرت زینب (سلام الله علیها) و خطبه قرار ایشان در کاخ یزید ایراد نمودند. ایشان اذعان داشتند که چگونه یک زن در دفاع از ولایت و اسلام با صبر و استقامت در برابر مصیبت ها تدبیر کرده و پیام رسان کربلا و نهضت نحسینی گردیدند. اگر ضرت زینب (سلام الله علیها نبودند کربلا در کربلا می ماند. اگر دفاع از حریم ولایت نبود رسالت و امامت حضرت زین العابدین (علیها السلام) در کربلا به پایان می رسید. طلبه شهیده زیاد حب حضرت ابا عبدالله (علیه السلام) را بر دل داشتند همانطور که در آخرین دعای عرفه شان در حرم ابا عبدالله (علیه السلام) طلب شهادت در راه ایشان نمودند و در مسیر عاشقی به اهل بیت لباس شهادت را به تن کردند.
در ادامه نمایش بازخوانی خطبه حضرت زینب (سلام الله علیها) که توسط جمعی از خواهران و برادران بسیجی به کارگردانی خواهر مطهره پورملائی آماده شده بود اجرا شد. در این بازسازی که مسیر کاراوان اسرای حسینی از کوفه تا شام و دمشق کاخ یزید بود و خطبه قرار حضرت زینب (سلام الله علیها) باز سازی و بازخوانی شد. 
در پایان مراسم با نوحه و روضه اربعین حسینی توسط مداح اهل بیت حاج آقا ناصح به پایان رسید.

Let’s block ads! (Why?)

قصه سرخ عاشورا تا اربعین

۱۳۷۸سال است که طنین «هل من ناصر ینصرنی» امام عاشورا و سیدالشهدای کربلا در گوش انسان های آگاه و بصیر طنین انداز است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  طنین یاس ،اصفهان،  حدود ۱۴ قرن از حماسه ماندگار عاشورا می گذرد و راه سرخ حسین(ع) با گذر از فراز و نشیب ها و پیچ وخم های تاریخ، وجدان های بیدار و انسان های تشنه حقیقت را به سرمنزل مقصود برساند.
عاشورا تابلوی تمام نمای بیداری در برابر حاکمانی است که پایه های قدرت خود را بر جهل ملت ها بنا کرده و می کنند؛ ظالمانی که نشانی آنها را نه تنها در تاریخ گذشته، بلکه امروز و در عصر دموکراسی هم به وضوح می توان مشاهده کرد. پادشاهانی که با نظام قبیله ای و پوسیده هنوز هم از یکدیگر حکومت به ارث می برند و حقی برای مردم قائل نیستند.
عاشورا مبدأ عشق است و اربعین مقصد عاشقان. از عاشورا تا اربعین راهی است به وسعت تاریخ که آن را خط پایانی نیست. اربعین فرصت حضور و لبیک جاماندگان و دلدادگان به امام عشق است. عاشقانی که برای رسیدن سر از پا نمی شناسند. رهروانی که با پای دل قدم در مسیر می گذارند که جز محبت اهل بیت(ع) چیز دیگری نمی تواند این اراده و انگیزه را ایجاد کند.
عاشورا اوج ایثار و تجلی شهادت است و اربعین کلاس تبیین و تبلیغ آن است. عاشورا نقطه اتفاق است و اربعین گزارشی است که هیچ گاه کهنه نمی شود و هر سال نو به نو نگارش و ثبت می شود. 
عاشورا چشمه جوشان حق خواهی و عدالت طلبی است و اربعین جویبار جاری حقیقت است که دل های غبار گرفته در عصر پیشرفت های مادی را صیقل می دهد و نور ناب معنویت و انسانیت را بر قلب های خسته و بیمار از جور زمان می تاباند.
عاشورا کتاب قطور مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم و جور است و اربعین پژواک فریاد دادخواهی ملت های مسلمان و آزاده سراسر جهان که خیزش و حرکت برای رسیدن به قله های شرف و انسانیت را فریاد می کند. حرکتی که سردمداران کاخ های سفید و سیاه را نگران کرده و در فکر فرو برده است.
در یک جمله عاشورا و کربلا قطب نما است و اربعین راه رسیدن.
خوشا به حال آنان که رفتند…
انتهای پیام/ص

Let’s block ads! (Why?)

اربعین حماسه ساز

      هیچ دیدگاهی برای اربعین حماسه ساز ثبت نشده

راه پیمایی عظیم و میلیونی اربعین امسال نیز مانند سال های گذشته با شکوه هرچه تمام تر برگزار شد و عاشقان و دلدادگان امام حسین(ع) از اقصی نقاط جهان خود را از دریای جوشان معرفت این حماسه بهره مند کردند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس ،اصفهان، اجتماع میلیون ها انسان در یک برهه مشخص و با وجود سختی های متعدد حاکی از قدرت نرم شیعه است؛ زیرا در اوضاع کنونی در هیچ جای جهان، هیچ مکتب و مذهبی نمی تواند با گردهم آوردن سیل عاشقان و پیروان خود، چنین حماسه بزرگی بیافریند. در واقع، راه پیمایی بزرگ اربعین افزون بر اینکه حرکتی از سر عشق، شور، معرفت و دلدادگی به راه حسین(ع) است، در بطن خود حاوی پیام های سیاسی متعددی است. این اقدام با توجه به اوضاع کنونی منطقه که در آن محور سازش منطقه ای به سرکردگی دولت سعودی و قدرت های غربی درصدد هستند صدای هویت خواهی محور مقاومت را در هم بشکنند و مقاومت در برابر رژیم کودک کش صهیونیستی، تکفیری ها و… را بی اثر کنند، فوق العاده حائز اهمیت است.به عبارت دیگر، برپایی این راه پیمایی عظیم در کمال امنیت، از شکست توطئه سعودی ـ صهیونیستی ـ آمریکایی به منظور ناامن سازی و تداوم ناآرامی ها در عراق حکایت دارد. در حقیقت، آنها که در پسِ تشکیل، حمایت و تجهیز گروه تروریستی داعش درصدد بودند تا ارتباط جمهوری اسلامی ایران با دیگر ارکان مقاومت در منطقه را قطع کنند، اکنون به خوبی متوجه شده اند که نه تنها در این زمینه توفیقی کسب نکرده اند؛ بلکه در اثر مقاومت راسخانه رزمندگان مقاومت، این پیوند بیش از پیش مستحکم تر و ناگسستنی تر شده است. راه پیمایی بزرگ و میلیونی اربعین تنها گوشه ای از این پیوند ناگسستنی را به نمایش می گذارد.افزون بر این، حضور اهل سنت و پیروان دیگر ادیان، مانند مسیحیان در این راه پیمایی نشان می دهد، قدرت نرم شیعه از حد و مرز سرزمینی و جغرافیایی آن فراتر رفته و حوزه تأثیرگذاری آن مختص و محدود به شیعیان و مناطق شیعه نشین نیست؛ از این رو جهان باید بیش از این به قدرت گیری شیعه و مقاومت صحه بگذارد؛ زیرا آنچه آینده منطقه را تعیین خواهد کرد، مقاومتی است که برخاسته و متأسی از راه نورانی و حیات بخش امام حسین(ع) است.
انتهای پیام/ص

Let’s block ads! (Why?)