در تابستان برای خود وقت خصوصی داشته باشید/ گاهی از فرزندان خود دور شوید!

وقتی که والدین از «وقت خصوصی» در تعطیلات استفاده می کنند و کمی از کودک فاصله می گیرند، درواقع فضای مناسبی را برای او فراهم می کنند تا استقلال خودش را به دست بیاورد و با شرایط های مختلف سازگار شود.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس ،  گروهی از پدرها و مادرهای صاحب فرزند احساس می کنند که صرف کردن وقت بدون حضور کودکان اشتباه است. حتی نظرسنجی اخیر کمپانی Neilson هم نشان می دهد که ۴۹ درصد از پدرها و مادرهای بریتانیایی، بعد از وقت گذرانی خصوصی بدون حضور کودکان، احساس گناه را تجربه می کنند. با این حال و علی رغم میل غریزی والدین، در نظر گرفتن وقت خصوصی در تعطیلات تابستانی باید از اولویت های پدرها و مادرها باشد. دکتر الیزابت کیلبی (روان شناس) تاکید می کند که این کار واقعا از روندهای روان شناختی حائز اهمیت، هم برای والدین و هم برای کودک، است. دلایل مهم دیگری هم وجود دارند که در ادامه با آن ها آشنا می شویم.
از افتادن در دام «فرزندپروری هلیکوپتری» جلوگیری می کند
یکی از رویکردهای فرزندپروری مدرن که معمولا با اصطلاح «فرزندپروری هلیکوپتری» توصیف می شود، اساسا کانون خانواده را بر جوان ترین و کوچک ترین اعضای خانواده متمرکز می کند و تمامی تصمیمات خانوادگی را براساس نیازهای آنان اتخاذ می کند. از مزیت های «وقت خصوصی» برای والدین، فاصله گیری موقت آنان از مسئولیت های کودکان است. در این حالت، کودکان هم برآورده نشدن همه نیازهای شان را از طریق والدین تجربه می کنند و مجبور می شوند که توانایی های خودشان را برای رفع این نیازها به چالش بکشند. این روند موجب رشد و تکامل مهارت های زندگی در آنان می شود.
به والدین اجازه می دهد تا زندگی عادی داشته باشند
رسیدگی به علاقه مندی ها و پیگیری خواسته های شخصی واقعا برای همه پدرها و مادرها ضروری است. در نظر گرفتن «وقت خصوصی»، شرایط لازم برای این کار را برای والدین فراهم می سازد. همه پدرها و مادرها باید زمان و فضای لازم برای رسیدگی به احساسات خودشان را داشته باشند و خصوصا در تعطیلات تابستانی، به بازسازی ذهن و بدن خودشان برای فعالیت های کاری جدی در فصل های بعدی بپردازند. پس تعطیلات تابستانی صرفا برای کودکان نیست.
الگو بودن والدین برای فرزندان را جهت دار می کند
پذیرفتن نقش پدری یا مادری به صورت تمام وقت، معمولا ۱۶ تا ۲۰ سال از عُمر هر فرد را به خود اختصاص می دهد. البته این میزان در فرهنگ های مختلف، تفاوت های زیادی دارد. میانگین امید به زندگی انسان ها نیز درحال حاضر ۸۰ سال است و درنتیجه باقی سال های عُمر نیز با حضور فرزندان ادامه می یابند. بنابراین، الگوهایی که والدین برای زندگی به فرزندان خودشان ارائه می دهند، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت آنان ایفا می کند. والدین باید اهمیت رسیدگی به احساسات و علاقه مندی های شخصی را به فرزندان نشان بدهند و در عمل به آنان بگویند که در نظر گرفتن وقت خصوصی در زندگی، زندگی را غنی تر و پُربارتر می کند.
اتکا به نفس را در کودکان تقویت می کند
وقتی که والدین از «وقت خصوصی» در تعطیلات استفاده می کنند و کمی از کودک فاصله می گیرند، درواقع فضای مناسبی را برای او فراهم می کنند تا استقلال خودش را به دست بیاورد و با شرایط های مختلف سازگار شود. این فاصله گیری، کودکان را با چالش های مختلفی روبه رو می کند که برای موفقیت آنان در باقی زندگی واقعا مهم است. متخصصان معتقدند که دو ویژگی خودکفایی و خود-اتکایی در این موقعیت ها تقویت می شوند که از مهارت های حیاتی در زندگی تمامی انسان ها به شمار می روند.
کیفیت ارتباط بین پدر و مادر را افزایش می دهد
پدرها و مادرهایی که صاحب فرزند هستند، حتما بعد از وقت گذرانی خصوصی به این نکته مهم پی می برند که ارتباط شخصی شان با همدیگر در این موقعیت ها از کیفیت متفاوتی برخوردار می شود. پدرها و مادرها در این موقعیت ها، نوعی از ارتباط شخصی را تجربه می کنند که سال ها از آن دور مانده اند و این نوع از ارتباط دقیقا همان چیزی است که باعث همبستگی عمیق تر بین آنان می شود.
نت دکتر
انتهای پیام/م

Let’s block ads! (Why?)